รอยจูบจากความมืด

รินพบกับชายหนุ่มลึกลับในบาร์แจ๊สที่แสงไฟสลัว เขามีกลิ่นอายของไม้สนและสัมผัสที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง แต่ความอบอุ่นในแววตาของเขาทำให้เธอไม่อาจถอนตัวได้

เขาแนะนำตัวว่าชื่อ 'ธันย์' ทั้งสองใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงในค่ำคืนนั้นทำความรู้จักกัน ความรู้สึกถูกดึงดูดเข้าหากันราวกับแม่เหล็ก รินยอมให้เขาพาไปส่งที่คอนโดในคืนที่ฝนตกหนัก เธอจำได้เพียงสัมผัสของริมฝีปากที่ประทับลงบนคอของเธออย่างแผ่วเบาและยาวนานจนเธอเผลอหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น รินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกว่างเปล่าบนเตียงนอน เธอหันไปมองกระจกเพื่อสำรวจรอยจูบที่เขาฝากไว้เมื่อคืน แต่สิ่งที่ปรากฏในกระจกกลับทำให้หัวใจของเธอหยุดเต้น

รอยจูบที่คอของเธอไม่ได้เป็นสีแดงช้ำอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับเป็นรอยไหม้สีดำสนิทรูปริมฝีปากที่ดูเหมือนกำลังเน่าเปื่อย และเมื่อเธอพยายามจะเช็ดมันออก เธอกลับได้ยินเสียงกระซิบเบาๆ ข้างหูว่า 'เธอเป็นของฉันตลอดกาล'

รินรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูภาพถ่ายที่เธอแอบถ่ายเขาไว้เมื่อคืน ในรูปนั้นไม่มีชายหนุ่มคนใดอยู่ข้างๆ เธอเลย มีเพียงความว่างเปล่าและเงาสีดำทะมึนที่โอบกอดคอของเธอไว้ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่เธอส่องกระจก รอยดำนั้นจะขยายใหญ่ขึ้นทีละนิด พร้อมกับไอความเย็นที่คืบคลานเข้ามาในห้องนอนของเธอทุกค่ำคืน