อักขระดาราร่วงหล่น ณ หุบเหวแห่งกาลเวลา

กลิ่นอายของกระดาษเก่าและฝุ่นผงที่เกาะตัวหนาบนชั้นวางหนังสืออบอวลอยู่ในอากาศภายในหอสมุดหลวงที่เงียบเชียบ ลมเย็นพัดผ่านช่องหน้าต่างบานสูงหอบเอาละอองหิมะแรกของฤดูกาลเข้ามาปะทะกับใบหน้าของ 'เซี่ยหลาง' ชายหนุ่มผู้มีแววตาดุจดั่งนกอินทรีที่กำลังจดจ่ออยู่กับแผนที่ดาราศาสตร์บนโต๊ะไม้โอ๊กตัวเขื่อง แสงจากตะเกียงน้ำมันสั่นไหวไปตามจังหวะลมหายใจของเขา เงาของเขาทาบลงบนผืนกระดาษที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์แปลกประหลาดที่ไม่มีใครอ่านออกมากว่าศตวรรษ

มือเรียวยาวของเขาสั่นเล็กน้อยขณะแตะลงบนรอยหมึกสีครามที่ดูเหมือนจะขยับเขยื้อนได้เองภายใต้แสงสลัว นี่ไม่ใช่แค่แผนที่ธรรมดาแต่มันคือคำทำนายถึงจุดจบของยุคสมัยที่จักรพรรดิองค์ก่อนพยายามปกปิดไว้ด้วยชีวิต เซี่ยหลางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังแตกซ่าน เขาเริ่มตระหนักว่าเสียงกระซิบจากความว่างเปล่าที่เขาได้ยินมาตลอดหลายสัปดาห์นั้นไม่ใช่ภาพหลอน แต่มันคือคำเตือนจากดวงดาวที่กำลังร่วงหล่นลงสู่ผืนดินในหุบเหวที่อยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตก

เสียงฝีเท้าหนักๆ ของผู้คุ้มกันดังใกล้เข้ามาจนเซี่ยหลางต้องรีบม้วนแผนที่เก็บไว้ในกระบอกเหล็กที่วางอยู่ข้างตัวอย่างรวดเร็ว เขาจัดเสื้อคลุมตัวยาวให้เข้าที่ก่อนจะแสร้งทำเป็นกำลังตรวจสอบหนังสือบันทึกประวัติศาสตร์ทั่วไปเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากคนแปลกหน้าที่ก้าวเข้ามาภายในห้องโถงกว้าง ดวงตาของเขายังคงเหลือบมองเงาสะท้อนในกระจกทองเหลืองเพื่อสังเกตท่าทีของชายชุดเกราะสีเงินที่ดูไม่น่าไว้วางใจ

ความเงียบภายในหอสมุดถูกทำลายลงด้วยเสียงถอนหายใจยาวของชายในชุดเกราะที่ยืนพิงเสาหินอ่อนห่างออกไปไม่กี่ก้าว เขาคือ 'หยางเฟย' อดีตขุนพลที่ถูกปลดจากตำแหน่งเพราะความซื่อตรงที่เกินไปจนขัดต่ออำนาจมืดภายในราชสำนัก หยางเฟยจ้องมองมาที่เซี่ยหลางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความสงสัยที่ปิดบังไว้ไม่มิด ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างหน้าที่ที่เขาต้องทำกับความปรารถนาที่จะเปิดเผยความจริงที่ซ่อนอยู่

เซี่ยหลางเดินเข้าไปหาหยางเฟยด้วยฝีเท้าที่มั่นคงแต่แฝงไว้ด้วยความระแวดระวัง เขาถามขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่าเขามีธุระอะไรในเวลาวิกาลเช่นนี้ หยางเฟยเพียงแค่ยิ้มที่มุมปากก่อนจะยื่นม้วนกระดาษเปล่าที่มีกลิ่นไอของเวทมนตร์โบราณมาให้เขา ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาตั้งอยู่บนเส้นด้ายที่บางเบายิ่งกว่าใบไม้ร่วง การไว้ใจกันในยุคที่ความตายกลายเป็นเรื่องปกติเป็นสิ่งที่ทำได้ยากยิ่งกว่าการคว้าดวงดาวลงมาจากท้องฟ้า

ความขัดแย้งเริ่มปะทุขึ้นเมื่อเซี่ยหลางปฏิเสธที่จะเปิดเผยตำแหน่งของหุบเหวแห่งกาลเวลาที่ระบุไว้ในแผนที่ให้หยางเฟยทราบ เขาเชื่อว่าหากชายตรงหน้าล่วงรู้ความลับนี้ พลังอำนาจที่แฝงอยู่ในอักขระเหล่านั้นอาจถูกนำไปใช้ในทางที่ผิดจนนำไปสู่สงครามครั้งใหม่ หยางเฟยบีบไหล่ของเซี่ยหลางแน่นจนเขารู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่แทรกซึมผ่านเนื้อผ้าเข้าสู่กระดูก แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เขายืนกรานที่จะปกป้องความลับนี้ไว้ด้วยชีวิต

แรงกดดันจากคนรอบข้างและความหวาดระแวงทำให้หยางเฟยต้องแสดงท่าทีที่เด็ดขาดกว่าเดิม เขาเล่าถึงความสูญเสียที่เกิดขึ้นกับหมู่บ้านของตนเมื่อครั้งอดีตที่อักขระดาราเริ่มสำแดงฤทธิ์เดชเพื่อโน้มน้าวใจเซี่ยหลางให้เข้าใจถึงความจำเป็นในการทำลายมันทิ้งเสีย เซี่ยหลางรับฟังด้วยหัวใจที่บีบคั้น เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าชายผู้นี้แบกรับบาดแผลที่ลึกซึ้งเพียงใดมาโดยตลอด ความสงสารเริ่มก่อตัวขึ้นจนเขารู้สึกว่าการจะปิดบังต่อไปนั้นดูจะเป็นการทำร้ายจิตใจของอีกฝ่ายเกินไป

เหตุการณ์ระทึกขวัญเริ่มขึ้นเมื่อเพดานหอสมุดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนโคมไฟระย้าแกว่งไกวและตกลงมากระแทกพื้นแตกกระจายเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ท้องฟ้าภายนอกหน้าต่างเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเลือดและมีดวงดาวที่ดูเหมือนอุกกาบาตขนาดมหึมาพุ่งตกลงมาเป็นสาย ฝุ่นละอองฟุ้งกระจายไปทั่วจนยากที่จะมองเห็นทางเดิน เซี่ยหลางรีบคว้ากระบอกแผนที่และกระชากแขนของหยางเฟยให้วิ่งออกไปสู่โถงทางเดินที่กำลังพังทลายลงมาตามแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว

ท่ามกลางความโกลาหล พวกเขาวิ่งฝ่ากลุ่มทหารหลวงที่ถืออาวุธครบมือเข้ามาเพื่อยึดหอสมุด หยางเฟยชักดาบยาวออกมาจากฝักอย่างรวดเร็วเพื่อสกัดกั้นทหารกลุ่มแรกที่กรูเข้ามา เขาต่อสู้อย่างดุดันเหมือนสิงโตที่ถูกต้อนให้จนมุมในขณะที่เซี่ยหลางพยายามแกะรหัสอักขระที่ส่องแสงวาบออกมาจากแผนที่ในมือของเขา แสงสีฟ้าสว่างจ้าเริ่มขยายตัวออกจนกลายเป็นโล่ป้องกันรอบตัวทั้งสองคน ทำให้พวกทหารไม่สามารถเข้าใกล้ได้

เมื่อพวกเขาหนีออกมาถึงลานกว้างหน้าหอสมุด แสงจากดวงดาวที่ตกลงมาเริ่มกัดกินผืนดินจนกลายเป็นหลุมลึกที่ไร้ก้นบึ้ง เซี่ยหลางตระหนักว่าแผนที่นี้ไม่ได้มีไว้เพื่อหาทางเข้าไป แต่มีไว้เพื่อ 'ปิด' รอยแยกที่เชื่อมต่อระหว่างโลกมนุษย์กับมิติดารา เขาต้องแลกเปลี่ยนความทรงจำของตนเองเพื่อเป็นเชื้อเพลิงในการผนึกอักขระ หยางเฟยพยายามห้ามด้วยการกอดรั้งเขาไว้จากด้านหลัง แต่เซี่ยหลางตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าการสูญเสียตัวตนย่อมดีกว่าการปล่อยให้อาณาจักรล่มสลาย

ในจุดที่พีคที่สุดของความกดดัน เซี่ยหลางยืนอยู่บนขอบเหวที่สั่นไหว แสงสีทองจากรอยสลักบนฝ่ามือของเขาเริ่มแผ่ขยายออกไปครอบคลุมพื้นที่โดยรอบเหมือนตาข่ายแห่งชีวิต เขาตะโกนเรียกชื่อดวงดาวที่สาบสูญพร้อมกับร่ายมนตร์ที่หลุดออกมาจากส่วนลึกของวิญญาณ ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ จากแรงดึงดูดมหาศาลที่พยายามดูดกลืนทุกสรรพสิ่งลงไปในความว่างเปล่า หยางเฟยทำได้เพียงเฝ้ามองด้วยความอาลัยในขณะที่เขารู้สึกได้ว่าภาพความทรงจำของเซี่ยหลางกำลังจางหายไปจากโลกใบนี้อย่างช้าๆ

เสียงระเบิดดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขาพร้อมกับแสงสว่างที่สว่างวาบจนมองไม่เห็นสิ่งใด หลังจากความเงียบงันกลับคืนมาอีกครั้ง รอยแยกนั้นก็ปิดสนิทลงทิ้งไว้เพียงพื้นที่ว่างเปล่าที่เคยเป็นสมรภูมิ หยางเฟยยืนมองดูสถานที่แห่งนั้นด้วยน้ำตาที่รินไหล เขาไม่สามารถจดจำใบหน้าหรือชื่อของชายที่ช่วยชีวิตเขาไว้ได้อีกต่อไป แต่น้ำหนักของดาบในมือและความรู้สึกว่ามีใครบางคนเคยยืนอยู่ตรงนี้กลับยังคงชัดเจนอยู่ในใจ ราวกับเป็นรอยแผลเป็นที่ไม่มีวันจางหายไปตามกาลเวลา

ทุกอย่างกลับสู่สภาวะปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทหารหลวงที่เคยไล่ล่าพวกเขาต่างพากันถอยร่นกลับไปในเมืองด้วยความหวาดกลัวต่อปรากฏการณ์ธรรมชาติที่ไม่สามารถอธิบายได้ หอสมุดหลวงยังคงตั้งตระหง่านท้าทายลมหนาว แต่ภายในห้องโถงนั้นไม่มีแผนที่ดาราศาสตร์หรือนักอ่านแผนที่ผู้ลึกลับอยู่อีกต่อไป มีเพียงหนังสือเล่มหนึ่งที่เปิดค้างไว้ในหน้าสุดท้ายที่มีอักขระดวงดาวที่จางหายไปจนเกือบหมดสิ้น

หยางเฟยเดินจากไปอย่างเงียบเชียบ เขากลับมาเป็นเพียงชายพเนจรในชุดเกราะเก่าๆ ที่เดินทางไปตามเส้นทางสายต่างๆ ทั่วอาณาจักร แม้ความทรงจำเกี่ยวกับเซี่ยหลางจะถูกลบเลือนไป แต่ทุกครั้งที่เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เขามักจะรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจอย่างประหลาด ราวกับดวงดาวบนท้องฟ้ากำลังกระซิบคำขอบคุณที่เขายังคงรักษาความดีงามไว้ภายใต้การเดินทางที่ไร้จุดหมายนี้

ความว่างเปล่าที่เหลือทิ้งไว้ในหอสมุดกลายเป็นตำนานที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องอีกต่อไป กาลเวลาเคลื่อนผ่านไปหลายชั่วอายุคนจนผู้คนลืมเลือนถึงเหตุการณ์คืนนั้นไปหมดสิ้น ทว่าในคืนที่ดวงดาวเรียงตัวกันเป็นเส้นตรงเหนือหุบเหวแห่งกาลเวลา ผู้คนในละแวกนั้นมักจะได้ยินเสียงพู่กันจรดลงบนกระดาษและเสียงกระซิบเบาๆ ของใครบางคนที่กำลังอ่านแผนที่ดวงดาวที่ไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้อีกต่อไป