ในดินแดนที่ไร้ซึ่งสีสันและเต็มไปด้วยเถ้าถ่านจากสงครามเวทมนตร์ เอเลียส จอมเวทผู้ไร้หัวใจใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวในหอคอยร้าง เขาได้รับหน้าที่เฝ้าสมุดบันทึกแห่งกาลเวลาที่ห้ามใครแตะต้อง ทว่าในวันที่หิมะสีเทาโปรยปราย ลิลิน หญิงสาวนักเดินทางผู้ร่าเริงกลับหลงเข้ามาในเขตอาคมของเขาพร้อมกับเมล็ดพันธุ์ดอกไม้แปลกประหลาด
เมื่อลิลินนำเมล็ดพันธุ์นั้นลงดิน เวทมนตร์ที่เอเลียสปิดตายไว้กลับตื่นขึ้น ดอกไม้สีทองเบ่งบานกลางความมืดมิด ส่งกลิ่นหอมที่ปลุกเร้าความทรงจำที่เขาพยายามลืมเลือน เอเลียสพยายามขับไล่เธอออกไป แต่ทุกครั้งที่สายตาของเขาสบกับแววตาซื่อตรงของลิลิน หัวใจที่แข็งดั่งหินผากลับเต้นจังหวะแปลกประหลาดที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน
จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นเมื่อพายุเวทมนตร์โหมกระหน่ำ หอคอยเริ่มพังทลาย ลิลินเลือกที่จะไม่หนีไปไหน แต่กลับยื่นมือเข้ามาปกป้องเอเลียสด้วยพลังชีวิตเพียงน้อยนิดที่เธอมี เอเลียสตัดสินใจทำในสิ่งที่เขาไม่เคยทำมาก่อน เขาใช้พลังเวททั้งหมดที่มีสร้างเกราะคุ้มกันล้อมรอบเธอไว้ แม้จะต้องแลกกับการสูญเสียพลังอำนาจทั้งหมดในฐานะจอมเวทไปก็ตาม
เมื่อพายุสงบลง หอคอยที่เคยหนาวเหน็บกลับเต็มไปด้วยทุ่งดอกไม้สีทองที่พริ้วไหว เอเลียสลืมตาขึ้นพบว่าตนเองกลายเป็นเพียงชายธรรมดา แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขากลับมีค่ามากกว่าสิ่งใด ลิลินยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน ท่ามกลางความว่างเปล่าของโลกที่เคยล่มสลาย ความรักของทั้งคู่ได้กลายเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งการเริ่มต้นใหม่ที่ไม่มีวันร่วงโรย
ราชันย์แห่งคืนวัน
รสชาติของความทรงจำที่ตกหล่น
ความรักของเราสองคนกลางสายฝน
พันธะรักใต้แสงจันทร์
เงาเวทมนตร์ในร้านกาแฟข้ามเวลา
จังหวะหัวใจในคืนฝนพรำ
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น